Weer onder het mes
Nadat ik zondag j.l. met spoed met maar liefst 40 graden koorts me bij de spoedeisende hulp meldde en er allerlei onderzoeken plaatsvonden waar die hoge koorts vandaan kwam, mocht ik me gisteren (maandag) bij mijn behandelend chirurg dr. Wijffels melden. Een gepland gesprek over de verdere behandeling van dit goddelijke lijf. Nadat er van alles is geprobeerd om het gat in de dikke darm te dichten en alle pogingen schipbreuk hebben geleden,wordt nu weer het mes ter hand genomen. Vrijdag mag ik me melden bij de anesthesioloog om de datum van de volgende operatie te bespreken en de vragenlijst door te nemen die je alvorens je wordt geopereerd moet invullen.
Opname en dus operatie zal nog deze maand plaatsvinden, althans dat probeert "Opname" te regelen.
Dan hoop ik dat ik eindelijk van die ellende af ben en weer een beetje het normale leven kan oppakken, want zo langzamerhand ga ik richting een sociaal-maatschappelijk isolement vanwege de continue angst dat het stomazakje dat ik draag gaat lekken. Dit gebeurt nl op de meest ongelegen momenten en dan voel je je niet prettig als het gebeurt tijdens een vergadering of gewoon in de kroeg.
De kans zit er in dat ze me een tijdelijke stoma aanmeten, maar het wel/niet aanbrengen van een dergelijke voorziening hangt af van het verloop van de operatie. De operatie die me te wachten staat is het verwijderen van het bovenste deel van de dikke darm, daar waar het gat in de darm zit.
